O nas

Kim był Sebastian Petrycy?

Kim był Sebastian Petrycy?

Zobacz szefów samorządu szkolnego

Zobacz szefów samorządu szkolnego

Poznaj historię naszej szkoły

Poznaj historię naszej szkoły

Poznaj naszych nauczycieli

Poznaj naszych nauczycieli

Pani dyrektor

Pani dyrektor


Poznaj naszą panią dyrektor

Jolanta Rębiś

 


Poznaj naszych nauczycieli

ponadto:

Maria Kopera – zastępstwo – język niemiecki

Urszula Nowak – chemia, fizyka

Robert Krupa – informatyka, edb

ks. Jarosław Musiał – religia

Marta … – pedagog szkolny

 


Zobacz szefów Samorządu Szkolnego

zastępca

zastępca

Karolina Żyra

przewodniczący

przewodniczący

Grzegorz Wnęk

 

 


Historia szkoły

Początki funkcjonowania Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Pilźnie sięgają końca stycznia 1945 roku. Wtedy to
prof. K. Mazurkiewicz na podstawie upoważnienia pełnomocnika Rady Krajowej w Lublinie inż. Andreasika dokonał próbnych wpisów na listę uczniów, przyjmując zgłoszenia 157 osób. Zainicjował tym samym działalność zmierzającą do powołania pierwszej
w wielowiekowej historii Pilzna szkoły średniej. Ideę tę poparło kilku światłych pilźnian: A. Jakóbczyk, S. Węgrzyn, W. Kula,
A. Kawecki i A. Węgrzyn.

Rozpoczęto starania o uzyskanie akceptacji właściwych władz oświatowych. Efektem była decyzja Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego z dnia 10 lutego 1945 roku, zatwierdzająca działalność szkoły jako Filii I Gimnazjum im. K. Brodzińskiego
w Tarnowie. Następnie dzięki poparciu kilku wpływowych obywateli (A. Tatoń, St. Kwiatkowski) decyzją Ministra Oświaty
z 13 marca 1945 roku szkoła już jako Państwowe Gimnazjum i Liceum w Pilźnie uzyskała samodzielność. Funkcję dyrektora
pełnili kolejno:

luty 1945 – 1954            Kazimierz Mazurkiewicz
1954 – 1956                    Stanisław Gaciarz
1956 – 1967                    Antoni Wójcik
1967 – 1968                    Józef Klucznik
1968 – 1973                    Władysław Rajchel
1973 – 1986                    Stanisław Kłok
1986 – 1991                    Maria Skopek
1991 – 2017                    Marek Wojtuła
od 2017 roku pani Jolanta Rębiś.

Szczególną rolę w dziejach szkoły odegrał jej pierwszy dyrektor pan Kazimierz Mazurkiewicz, w okresie wojny organizator tajnego nauczania na terenia Pilzna i okolic, a następnie główny inicjator działań zmierzających do powołania pierwszej w dziejach Pilzna średniej szkoły ogólnokształcącej. W początkowym okresie funkcjonowania szkoły istniały duże problemy kadrowe. Brakowało wykwalifikowanych nauczycieli, odpowiadających kryteriom ustalonym przez władze oświatowe. Jednak w wyniku podjętych kroków do pracy zgłosiło się kilku pedagogów. Byli to: Józef Mazurkiewicz, Zygmunt Ziaja, Kazimierz Ernest, Tadeusz Gola,
Kazimierz Stańczykiewicz, Józef Obrocki, ks. dr Piotr Żuk, Maria Stańczykiewicz, Marian Bydłoń, Karolina Ożogowa,
Feliks Woźniak, Maria i Kazimierz Fedykowie, Stanisława Wilgusz, Olga Cieśla. Niestety niektórzy z nich traktowali pracę w liceum w Pilźnie przejściowo, stąd duża płynność kadr. Pewna stabilizacja kadry nastąpiła dopiero w połowie lat 50-tych.

Uwieńczeniem pracy ucznia w szkole średniej jest z pewnością egzamin dojrzałości. Pierwsza matura w LO w Pilźnie odbyła się
w 1946 roku. Przystąpiło do niej 12 osób (wszyscy ją zdali). W następnych latach liczba abiturientów rosła. Średnio 42% kontynuowało naukę na studiach wyższych. Znaczna część pozostałych zdobywała wykształcenie w szkołach pomaturalnych.
Wielu absolwentów naszego liceum to lekarze, prawnicy, ludzie nauki, kultury i sztuki znani na terenie całego kraju. Uczniowie szkoły brali i nadal biorą udział w różnych konkursach i olimpiadach przedmiotowych (matematycznych, literatury i języka polskiego, filozoficznych, chemicznych, geograficznych, historycznych, języków obcych, wiedzy religijnej, wiedzy o Unii Europejskiej, plastycznych, muzycznych).

Powołana przed laty placówka od początku była silnie związana z z lokalnym środowiskiem. Nie tylko prowadzi działalność dydaktyczną umożliwiającą przygotowanie się do podjęcia studiów, ale też wychowawczą, kształtując światłych i rozumnych obywateli społeczności pilzeńskiej i okolic. Młodzież naszego liceum przyczynia się do rozwoju życia kulturalnego, między innymi poprzez okolicznościowe akademie, wystawianie przedstawień teatralnych. Włączamy się również w różne akcje społeczne
i charytatywne (Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, współpraca z ośrodkami pomocy społecznej, organizowanie zbiórek pieniężnych dla uczniów dotkniętych poważnymi chorobami). Wychowankowie pamiętając o swych korzeniach organizują zjazdy absolwentów i spotkania koleżeńskie. Podczas jednego z nich 3 maja 1991 roku szkoła otrzymała imię Sebastiana Petrycego, wybitnego pilźnianina oraz sztandar będący chlubą nas wszystkich.

 

 


Patron Sebastian Petrycy

SEBASTIAN PETRYCY urodził się w 1554 roku w Pilźnie. Był synem mieszczanina pilźnieńskigo Stanisława. Mając 5 lat Sebastian stracił matkę. Pierwsze nauki Petrycy zaczął pobierać w rodzinnym Pilźnie.
O poziomie szkoły do której uczęszczał może świadczyć fakt, iż w latach 1455-1621 pięćdziesięciu trzech jej absolwentów zostało promowanych na bakałarzy i magistrów Akademii Krakowskiej. W 1573 roku Petrycy wstępuje na Uniwersytet Krakowski, gdzie w 1574 roku uzyskuje bakalarat sztuk wyzwolonych. Dalsze studia przerwał z niewiadomych powodów. w 1575 roku osiedlił się w Olkuszu, pracując jako nauczyciel w tutejszej szkole.
Po przerwie podjął dalsze studia, aby w 1583 roku z pierwszą lokatą uzyskać mistrzostwo sztuk wyzwolonych. Od tego momentu Petrycy zaczął robić szybką karierę uniwersytecką.

 W 1584 roku zostaje seniorem Bursy Filozofów, a następnie wykładowcą poetyki Kolegium Mniejszego. Jest to dowód uznania dla wiedzy i uzdolnień pedagogicznych Petrycego.

W nagrodę za zapał i wykazaną obowiązkowość w 1589 roku otrzymał urlop naukowy z przeznaczeniem na studia uniwersyteckie w Padwie. Za kierunek kształcenia obrał medycynę. Dzięki pilności i zdolnościom w niecały rok dostał promocję na doktora medycyny. Równolegle z medycyną studiował Petrycy interesującą go coraz bardziej filozofię.

W 1590 roku powrócił do Polski i podjął wykłady z zakresu „Polityki Arystotelesa”, poczynił ponadto starania o nostryfikację swego doktoratu medycyny uzyskanego w Padwie. Członkowie wydziału lekarskiego strzegąc zazdrośnie swego monopolu do sprawowania praktyk lekarskich celowo przedłużali nostryfikację. Urażony tym Petrycy zdecydował się na odejście z uniwersytetu i we wrześniu 1591 wyjechał do Lwowa.
W 1592 roku zawarł związek małżeński z Anną, córką lwowskiego patrycjusza Franciszka Wemga. Małżeństwo dało mu wysoką pozycję społeczną i środki materialne. Aktywność Petrycego przerwały kłopoty osobiste, śmierć żony oraz córki Zuzanny w 1596 roku.

Pięć lat później przeniósł się uczony z powrotem do Krakowa, gdzie otrzymał stanowisko przybocznego lekarza biskupa Bernarda Maciejowskiego. W tym czasie będąc wybitnym i znanym lekarzem znajduje również czas na studiowanie traktatów Arystotelesa zajmując się przede wszystkim filozofią praktyczną. Funkcja lekarza nadwornego dawała mu możliwość podróżowania. W latach 1603-1604 odbył podróż do Lotaryngii, a w 1606 wyruszył do Moskwy w orszaku weselnym Maryny Mniszchównej i Dymitra Samozwańca. Tam o mało nie stracił życia i na rok trafił do więzienia. Dokonał tam przekładu wybranych dzieł Horacego na język polski. Po powrocie z Moskwy prowadził Pertycy wykłady z medycyny na Uniwersytecie Krakowskim oraz zajmował się praktyką lekarską. W 1615 roku wdał się w konflikt z Dziekanem Wydziału Lekarskiego o pierwszeństwo na tym wydziale. Po długich sporach wystąpił z uczelni przy zachowaniu praw członka uniwersytetu.
Mimo doznanej krzywdy i niepowodzeń uczony starał się nadal utrzymać z nią kontakt. Dokumentuje to 12.05.1620 roku darowizną 6000 złotych przeznaczoną na kilka fundacji służących uczelni. Dla obywateli miasta Pilzna najważniejsza była niewątpliwie kwota przeznaczona na stypendium dla niezamożnej młodzieży z Pilzna, studiującej na uniwersytecie. Sebastian Petrycy zmarł w 1626 roku w Krakowie.
Pozostawił po sobie bogaty dorobek w dziedzinie medycyny, pedagogiki i filozofii. Od 1991 roku jest patronem Liceum Ogólnokształcącego w Pilźnie.